مشاجره همسران پيامبر

ماجراي مشاجره همسران رسول خدا با آن حضرت را عده اي در پي غزوه خيبر نوشته اند لكن همانطور كه بعضي از محققان و مفسران و سيره نويسان به آن اشاره كرده اند. پس از اتمام ماجراي سركوبي يهودان بني قريظه و غنائم چشم گيري كه به جاي مانده، تصويب شد براساس سرمايه گذاري در جهاد تقسيم شود و به لحاظ همين قانون مي بايست رسول خدا طبق سرمايه گذاري كه نموده اند براي سه اسبي كه درجنگ داشته اند شش سهم به خود اختصاص مي دادند لكن براي هيچ كدام اسب هاسهمي معين نكردند و مانند افراد پياده نظام از غنيمت جنگ بني‌قريظه تصرف كردند. اين ماجرا براي خانواده اي كه بر اثر تنگدستي و نبودن امكانات نه تنها در مضيقه بودند بل مصارفش مورد مراقبت شديد رسول خدا قرار مي گرفت، زمينه ساز بروز اعتراض هاي شديد رسول خدا قرار مي گرفت، زمينه ساز بروز اعتراض هاي شديد برخي از زنان پيامبر اكرم شد. مخصوصاً آن عده كه خواستار زندگي درحد برخي از صحابه ثروتمند بودند.

كمبودهاي چشم گير و مراقبت هاي ويژه نبي اكرم، حضرتش را تحت فشارهاي شديد قرار داده بود و حضرتش براثر فشارهاي مالي براي او حلقه اي از نقره خريداري كرده بودند، او نپذيرفت، اصرار ورزيد كه بايد برايش حلقه اي طلا تهيه شود يا ديگران كه برد يماني و چادر مصري و …. مي خواستند شنيدن قانون جديد تقسيم غنائم و ماجراي سهم برداري پيامبراكرم از آن زنان رسول خدا را شديداً عصباني نموده خواستار شدند. حال كه حضرتش با اين سخت‌گيري و مراقبت هاي شديد اقتصادي زندگي خود را تحت فشار قرار مي دهد. لااقل براي آنان از غنيمت سهمي قائل شوند كه مورد پذيرش واقع نشد و با پاسخ منفي پيامبر اكرم مواجه شدند برآشفته گرديده، زياد طلبي دنيا و نفقه رفاه و عيش آنها را تحريك كرده عرض نمودند:« شما زندگي را چنان بر ما سخت گرفته اي كه اگر ما را طلاق دهي به لحاظ فقر و تهيدستي كه داراي همسري هم شأن و همتاي ما پيدا نخواهي كرد.»

مشاجره چنان بالا مي گيرد كه حفصه بر اثر گستاخي از پدرش عمربن خطاب كتك مي خورد خلاصه چنان حضرتش را آزردند كه 29 روز از زنان كناره گيري كردند كه فرمان « يا أيهَا النَّبِيٌ لِأزوَاجِكَ أن كُنتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيَوهَ الدُّنيَا وَ زينَتَهَا فَتَعالَينَ» نازل شد و پيامبر دستور يافت به زنان خود بگويد:« اگر زندگاني اين دنيا و زيور آن را مي‌خواهند پس بيايند» چيزي دريافت كنند و بروند و«اگر خدا و پيامبرش را مي خواهيد و سراي آخرت را (مي‌جوييد) پس (بدانيد) خداي براي نيكوكاران شما پاداشي بزرگ آماده كرده است.»

رسول خدا، همسران خويش را احضار نموده، حكم الهي را ابلاغ فرمودند كهاگر آنها اين جهان و آرايش مي‌خواهند تصميم بگيرند، اينجا بود كه زنان ستيزه جوي زياده طلب بين دنيا و آخرت، حنت و نار قرار گرفتند و پيامبر فرمودند:« شتاب مكنيد، با پدران و خويشان خود هم مشورت كنيد» حضرت ام سلمه سلام الله عليهما نخستين كسي بود كه صريحاً اعلام داشت من خدا و رسول او را انتخاب مي كنم و ديگران به او تاسي جسته همان عرض ام سلمه را عرض داشتند و تمامي همسران نهايتاً شرف همسري در خانه خالي از تجمل و رفاه پيامبر اكرم را بر زندگي پر رفاه و آسايش خانه هاي قصر فرستادند كه چون ايشان تو را اختيار مي كنند تو نيز رايشان اختيار مكن.

ازدواج با ريحانه

ماجراي بني قريظه به حكم سعد بن معاذ به اتمام رسيد، غنائم جنگ براي اولين بار پس از پرداخت خمس آن به سبك جديدي تقسيم گرديد، اسيران جنگي را به حضور پيامبر آوردند. رسول خدا با ديدن ريحانه دختر عمروبن جنافه يا حنافه همسر حكم يا حكيم مردي از يهود دستور دادند ريحانه را از ميان اسراء به خانه« ام منذر» دختر قيس بفرستند و بعد از رسيدگي به امور اسيران به خانه« ام منذر» نزول اجلال نموده، ريحانه را به حضور طلبيدند، مقابل خود نشاندند، او را به اسلام دعوت كردند. ريحانه ابتدا نپذيرفت تقاضا كرد كه به عنوان كنيز افتخار حضور رسول خدا را داشته باشد. لكن وقتي رسول اكرم فرمودند:« اگر خدا و رسولش را اختيار كني، رسول خدا هم تو را براي خود اختيار خواهد نمود» ريحانه عرض كرد:« خدا و رسولش را اختيار مي كنم» مسلمان شد.

پيامبراكرم او را آزاد ساخت و پس از آزادي او را با دوازده اقيه و نيم كه معادل پانصد درهم بود مانند همه زن ها به نكاح خود درآورد و چنان مورد توجه نبوي قرار گرفت كه مي گفتند اگر آزادي بني قريظه را تقاضا مي كرد پذيرفته مي شد، ولي وقت اين كار گذاشته بود.

البته با اين استنباط خواسته اند شدت قرب ريحانه را نسبت به رسول خدا برسانند و الا درباره تصميمات حضرت پيامبر اكرم چون اراده الهي سهيم بوده و بنابر مصلحت خداي تعالي تصميم گرفته مي شده است، اگر ريحانه قبل از حكم سعدبن معاذ حضورمي داشت، شفاعت بني قريظه را مي نمود پذيرفته نمي شد، زيرا مي دانستند اين يهودان اگر پراكنده شوند مانند قبلي ها به تحريك برعليه اسلام مي پردازند و چه بسا نظير جنگ احزاب در هر زمان فراهم آورند.